Aktualnie znajdujesz się na:

Aktualności

06 marca 2007

69. rocznica ogłoszenia Prawd Polaków

Wojewoda Krzysztof Grzelczyk wraz z przedstawicielami Polonii Wrocławskiej złożył kwiaty przy kościele św. Marcina w 69. rocznicę ogłoszenia Prawd Polaków.

Wojewoda przypomniał, że 6 marca 1938 roku odbył się Kongres Polaków w Berlinie, w którym uczestniczyło pięć tysięcy delegatów ze wszystkich ośrodków polskich z terenu Niemiec, w tym duża grupa Polonii Wrocławskiej. Podczas Kongresu ogłoszono pięć Prawd Polaków, które Polonia Wrocławska przyjęła za swój życiowy drogowskaz: 1. Jesteśmy Polakami, 2. Wiara Ojców naszych jest wiarą naszych dzieci, 3. Polak Polakowi bratem, 4. Co dzień Polak Narodowi służy, 5. Polska Matką naszą, o Matce nie wolno mówić źle.

Tymi prawdami, jak przykazaniami, wrocławscy Polacy kierowali się w najtrudniejszych czasach II wojny światowej, gdy dotknęły ich dyskryminacja i represje, nierzadko uwięzienie i śmierć w obozach koncentracyjnych. Nieliczni doczekali Polski nad Odrą. Nie zawsze oznaczało to koniec ich udręki. Uznawani za Niemców i szykanowani przez komunistyczne władze, często widzieli ratunek w wyjeździe do Niemiec. Wielu jednak zostało i doczekało lepszych czasów, gdy Ojczyzna przypomina sobie o ich ofierze i zasługach.

Dziś żyje tylko troje z działaczy dawnej Polonii Wrocławskiej: Irena Pyrek, Elżbieta Neuman i Rudolf Tauer, którzy przybyli na dzisiejsze obchody. Na spotkanie z nimi przybyły dzieci z wrocławskich szkół podstawowych należących do Związku Szkół Noszących Imiona Działaczy Dawnej Polonii Wrocławskiej, ze Szkoły Podstawowej nr 63 im. Anny Jasińskiej, SP nr 25 im. Franciszka Juszczaka, SP nr 72 im. Władka Zarembowicza. Właśnie dzięki takim spotkaniom utrwala się pamięć o historii Polaków w przedwojennym Wrocławiu. Ważne byśmy pamiętali o tym nie tylko przy okazji historycznych rocznic.

Kwiaty złożono przy kościele św. Marcina na Ostrowie Tumskim, gdzie od 1920 r. działało polskie Towarzystwo Kościelne, a w latach 1921-1939 świątynia ta służyła Polakom. W 1983 r., staraniem Towarzystwa Miłośników Wrocławia, wmurowano przy kościółku tablicę upamiętniającą tę świątynię jako miejsce stałych spotkań Polaków w latach 1921-1939.

Po uroczystości wojewoda zaprosił osoby związane ze Związkiem Polaków na spotkanie do urzędu.