Aktualnie znajdujesz się na:

Uznanie za repatrianta

DOLNOŚLĄSKI
URZĄD WOJEWÓDZKI
we WROCŁAWIU

KARTA USŁUGI Nr:
Uznanie za repatrianta Data zatwierdzenia:
 
Co chcę załatwić?

Zostać uznanym za repatrianta w trybie decyzji administracyjnej wydanej przez właściwego wojewodę tj. właściwego ze względu na zamierzone miejsce osiedlenia się wnioskodawcy.

Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji i niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 858)

W dniu 7 kwietnia 2017 r. Sejm Rzeczpospolitej Polskiej uchwalił ustawę z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 858). Zmiany w treści dotychczas obowiązującej ustawy o repatriacji poszerzają krąg adresatów przepisów umożliwiających uznanie za repatrianta. 

 

Do tej ubiegać się o skuteczne wydanie decyzji mogły jedynie osoby, które w określonym terminie od ukończenia szkoły wyższej złożyły stosowny wniosek, jednocześnie spełniając pozostałe obligatoryjne przesłanki. Nowe brzmienie przepisów ustawy o repatriacji pozwala na włączenie do kręgu wnioskodawców również osób, które nie kształciły się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. 

Kogo dotyczy?

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1392 z późn. zm.) za repatrianta może być uznana osoba, która łącznie spełnia poniższe przesłanki:

  • ma polskie pochodzenie;
  • przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji tj. przed 1 stycznia 2001 r.  zamieszkiwała na stałe na terytorium obecnej Republiki Armenii, Republiki Azerbejdżańskiej, Gruzji, Republiki Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Republiki Tadżykistanu, Turkmenistanu, Republiki Uzbekistanu albo azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej.
  • przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie:
    • zezwolenia na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia lub jednolitych studiach magisterskich albo studiach trzeciego stopnia (zgodnie z art. 144  ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1990 z późn. zm.))
    • lub przysługującego jej w związku z odbywaniem studiów prawa pobytu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2014 r. poz. 1525 z późn. zm.);
  • złoży wniosek do wojewody w terminie 12 miesięcy od ukończenia szkoły wyższej.

Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o repatriacji za repatrianta może  być uznana również osoba, która łącznie spełnia poniższe przesłanki:

  • ma polskie pochodzenie;
  • przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji tj. przed 1 stycznia 2001 r.  zamieszkiwała na stałe na terytorium obecnej Republiki Armenii, Republiki Azerbejdżańskiej, Gruzji, Republiki Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Republiki Tadżykistanu, Turkmenistanu, Republiki Uzbekistanu albo azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej.
  • przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na osiedlenie się, lub prawa stałego pobytu;
  • posiada w Rzeczypospolitej Polskiej źródło utrzymania oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego – z tymże dowód potwierdzający posiadanie lub zapewnienie źródeł utrzymania w Rzeczypospolitej Polskiej nie jest wymagany w przypadku osób małoletnich oraz osób, którym przysługują uprawnienia emerytalne lub rentowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Uznaną za repatrianta w tym trybie nie zostanie osoba, która:

1)   utraciła obywatelstwo polskie nabyte w drodze repatriacji na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji;

2)   repatriowała się z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich do jednego z państw będących stroną tych umów, lub

3)   w czasie pobytu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej działała na szkodę podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej, lub

4)   uczestniczyła lub uczestniczy w łamaniu praw człowieka, lub

5)   jej dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, lub

6)   wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, lub

7)   obowiązuje wpis danych osoby do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany.

Co przygotować?

Wymagane dokumenty:

  1. Wniosek o uznanie za repatrianta – do pobrania: załącznik nr 1.
  2. Życiorys wnioskodawcy.
  3. Aktualna fotografia osoby, której wniosek dotyczy, nieuszkodzona, kolorowa, o wymiarach 35 mm x 45 mm, wykonana w ciągu ostatnich 6 miesięcy przed dniem złożenia wniosku, mającą dobrą ostrość, przedstawiającą wizerunek twarzy odwierzchołka głowy do górnej części barków, tak aby twarz zajmowała 70-80% fotografii, oraz pokazującą wyraźnie oczy i twarz, na jednolitym jasnym tle; fotografia ma przedstawiać osobę bez nakrycia głowy i okularów z ciemnymi szkłami, w pozycji frontalnej, patrzącą na wprost z otwartymi oczami, nieprzesłoniętymi włosami, z naturalnym wyrazem twarzy i zamkniętymi ustami. Osoba z wrodzonymi lub nabytymi wadami wzroku może dołączyć do wniosku fotografię przedstawiającą ją w okularach z ciemnymi szkłami, a osoba nosząca nakrycie głowy zgodnie z zasadami swojego wyznania - fotografię przedstawiającą ją w nakryciu głowy. Nakrycie głowy nie może zakrywać ani zniekształcać owalu twarzy. W uzasadnionych przypadkach do wniosku można dołączyć fotografię przedstawiającą osobę, której wniosek dotyczy, z zamkniętymi oczami, z innym niż naturalny wyrazem twarzy lub otwartymi ustami, jeżeli wiek lub stan zdrowia tej osoby nie pozwala na wykonanie fotografii spełniającej wcześniej wspomniane wymogi.
  4. Decyzja konsula o stwierdzeniu polskiego pochodzenia wnioskodawcy. Osoba nieposiadająca takiej decyzji dołącza dokumenty potwierdzające polskie pochodzenie. Dokumenty te wojewoda przekaże konsulowi właściwemu ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania na stałe tej osoby za granica, w celu wydania decyzji o stwierdzeniu polskiego pochodzenia takiej osoby. Wniosek o stwierdzenie polskiego pochodzenia do pobrania: załącznik nr 3.
  5. Potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy.
  6. Oryginał odpisu skróconego aktu urodzenia.
  7. Oryginał odpisu skróconego aktu małżeństwa lub inny dokument określający stan cywilny wnioskodawcy.
  8. Poświadczona urzędowo kserokopia karty pobytu. 
  9. Dokumenty potwierdzające fakt stałego zamieszkiwania przed dniem wejścia w życie ustawy na terytorium obecnej Republiki Armenii, Republiki Azerbejdżańskiej, Gruzji, Republiki Kazachstanu, Republiki Kirgiskiej, Republiki Tadżykistanu, Turkmenistanu, Republiki Uzbekistanu albo azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej.
  10. Oświadczenie czy w czasie pobytu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej działał na szkodę podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej, lub uczestniczył lub uczestniczy w łamaniu praw człowieka do pobrania: załącznik nr 4.
  11. Osoba, która ubiega się o uznanie za repatrianta z uwagi na zapis  art. 16 ust. 1 ustawy o repatriacji, dołącza również do swojego wniosku:
  • zaświadczenie, że pobierała naukę w szkole wyższej na podstawie przepisów o podejmowaniu i odbywaniu studiów przez osoby niebędące obywatelami polskimi;
  • odpis dyplomu.

Uznanie posiadania polskiego pochodzenia możliwe jest, kiedy co najmniej jedno z rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków wnioskodawcy posiada narodowość polską  (warunek ten uważa się za spełniony, jeżeli co najmniej jedno z rodziców lub dziadków, albo dwoje pradziadków wnioskodawcy potwierdziło swoją przynależność do Narodu Polskiego przez, w szczególności, pielęgnowanie polskich tradycji i zwyczajów), a on sam wykaże swój związek z polskością. Dowodami potwierdzającymi polskie pochodzenie mogą być dokumenty wydane przez polskie władze państwowe lub kościelne, a także przez władze byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, dotyczące wnioskodawcy lub jego rodziców, dziadków lub pradziadków, a w szczególności:

  • polskie dokumenty tożsamości;
  • akty stanu cywilnego lub ich odpisy albo metryki chrztu poświadczające związek z polskością;
  • dokumenty potwierdzające odbycie służby wojskowej w Wojsku Polskim, zawierające wpis informujący o narodowości polskiej;
  • dokumenty potwierdzające fakt deportacji lub uwięzienia, zawierające wpis informujący o narodowości polskiej;
  • dokumenty tożsamości lub inne dokumenty urzędowe zawierające wpis informujący o narodowości polskiej;
  • dokumenty o rehabilitacji osoby deportowanej, zawierające wpis informujący o jej narodowości polskiej;
  • dokumenty potwierdzające prześladowanie osoby ze względu na jej polskie pochodzenie;

Wszystkie dokumenty sporządzone w języku obcym służące za dowód w postępowaniu powinny być składane wraz z ich tłumaczeniem na język polski, sporządzonym lub poświadczonym przez tłumacza przysięgłego bądź konsula.

Zamiast oryginału dokumentu, jako dowód w sprawie, Wnioskodawca może złożyć jego uwierzytelnioną kopię.  Poświadczenie za zgodność z oryginałem  może nastąpić w trakcie osobistego składania wniosku w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu  może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została potwierdzona przez notariusza. Potwierdzenia za zgodność z oryginałem może dokonać również polski notariusz, polski konsul lub pełnomocnika wnioskodawcy, który jest adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.

Ponadto organ administracji w trakcie toczącego się postępowania może zobowiązać wnioskodawcę do dostarczenia dodatkowych dokumentów, jeżeli mogą mieć one wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie.

Wnioskiem uznanie za repatrianta może również zostać małoletnie dziecko wnioskodawcy, w przypadku gdy drugie z jego rodziców nie ubiega się o uzyskanie obywatelstwa polskiego w tej drodze, jednakże w takiej sytuacji do wniosku należy dołączyć:

  • złożone przed konsulem pisemne oświadczenie drugiego z rodziców o wyrażeniu zgody na nabycie przez osobę małoletnią obywatelstwa polskiego (z tymże oświadczenia te mogą być złożone konsulowi za pośrednictwem wojewody), albo
  • wyrok sądu pozbawiający władzy rodzicielskiej drugie z rodziców.

Do wniosku o uznanie za repatrianta obejmującego osobę małoletnią, która ukończyła 16 lat, dołącza się również jej pisemne oświadczenie o wyrażeniu zgody na nabycie obywatelstwa polskiego.

Samodzielny wniosek o uznanie za repatrianta w imieniu osoby małoletniej lub ubezwłasnowolnionej całkowicie składają jej rodzice lub opiekunowie prawni albo jedno z rodziców lub jeden z opiekunów prawnych.

Jakie dokumenty muszę wypełnić?

Wypełnij wniosek o uznanie za repatrianta.  (do pobrania: załącznik nr 1 ) zgodnie ze wzorem prawidłowo uzupełnionego formularza (do pobrania: załącznik nr 2).

Wniosek można pobrać w Punkcie Obsługi Klienta w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu, Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców, Pl. Powstańców Warszawy 1, 50-153 Wrocław

lub na stronie internetowej www.duw.pl.

Ile muszę zapłacić ?

Wniosek o uznanie za repatrianta nie podlega opłacie skarbowej.

Możesz wyznaczyć pełnomocnika do prowadzenia swojej sprawy, wtedy koniecznym będzie uiszczenie stosownej opłaty skarbowej.

Pełnomocnictwo z dowodem wniesienia opłaty skarbowej w wysokości 17 zł dołącza się do wniosku (do pobrania: załącznik nr 5). Od opłaty skarbowej zwolnione jest udzielenie pełnomocnictwa małżonkowi, wstępnemu, zstępnemu lub rodzeństwu. Stosunek pokrewieństwa powinny potwierdzać załączone do sprawy dokumenty.

UWAGA

Beneficjentem opłat skarbowych w tym wypadku jest wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na siedzibę organu dokonującego czynności urzędowej tj.  Prezydent Wrocławia.

Opłatę skarbową można wpłacać:

na konto Gminy Wrocław w PKO BP S.A. nr 82 1020 5226 0000 6102 0417 7895

lub


w  kasie   Dolnośląskiego    Urzędu    Wojewódzkiego we Wrocławiu.

Możesz wyznaczyć również pełnomocnika do doręczeń, czyli osobę, na której adres będzie wysyłana korespondencja (do pobrania: załącznik nr 6).  Pełnomocnictwo do doręczeń nie podlega opłacie skarbowej.

Gdzie załatwię sprawę?

Wniosek o uznanie za repatrianta polskiego składa się do wojewody właściwego z uwagi na zamierzone miejsce osiedlenia się osoby, której dotyczy.

Dokumenty można składać osobiście w siedzibie urzędu lub korespondencyjnie:

Dolnośląski Urząd Wojewódzki
Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców
Pl. Powstańców Warszawy 1 50-153 Wrocław

PARTER – Punkt Obsługi Klienta w Wydziale Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców.

Po przybyciu do urzędu proszę pobrać z automatu biletowego.

Informacja telefoniczna pod numerem: 71  340 66 09.

Godziny przyjęć klientów:

poniedziałek, wtorek, czwartek, piątek w godz. 9:30-15:45
środa w godz. 8:00-18:00.

Co zrobi Urząd?
  1. Zweryfikuje wniosek.
  2. Poprosi ewentualnie o uzupełnienie występujących braków formalnych - w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
  3. Poprosi ewentualnie o uzupełnienie brakujących dokumentów.
  4. Przeprowadzi postępowanie – w toku, którego wystąpi do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefa Agencji Wywiadu, a w razie potrzeby również do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji oraz Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o przekazanie danych i informacji o osobie ubiegającej się o wydanie tej decyzji mających znaczenie dla prowadzonego postępowania.
  5. Wyda decyzję w sprawie.
Jaki jest czas reakcji?

Wojewoda wydaje decyzję w sprawie uznania za repatrianta w terminie 30 dni od dnia uzyskania informacji od organów, do których wystąpiono z wnioskami o przekazanie danych i informacji o osobie ubiegającej się o wydanie tej decyzji mających znaczenie dla prowadzonego postępowania.

Informacje dodatkowe

Osoba uznana za repatrianta nabywa obywatelstwo polskie z dniem, w którym decyzja o uznaniu za repatrianta stała się ostateczna.

Decyzja o uznaniu za repatrianta osoby, o której mowa, powoduje, że przy ustalaniu prawa tej osoby do świadczeń emerytalnych i rentowych oraz ich wysokości w Rzeczypospolitej Polskiej okresy zatrudnienia za granicą uwzględnia się jako okresy składkowe.

Tryb odwoławczy

Od decyzji służy odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Podstawa prawna

Art. 16 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1392 z późn. zm.), rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji  z dnia 8 maja 2017 r. w sprawie określenia wzoru formularza wniosku o uznanie za repatrianta oraz wymogów dotyczących dokumentów dołączanych do wniosku (Dz. U. z 2017 r. poz. 942) oraz ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.).

 Karta ma charakter informacyjny i nie stanowi wykładni prawa

liczba wejść: 5471